Kracht
De zon kan nog alle plekken bereiken
Kale takken reiken reikhalzend naar het licht
De natuur laat het winterseizoen verstrijken
Het is haar kracht die voor tegenslag zwicht
Takjes en bladeren kraken onder mijn schoenen
Mieren kruipen over mijn voet
Bijen laten hun vleugels zoemen
bij het vinden van nectar die hen voor tegenslag behoed
Zoals ook een mens vanzelf moet ademen
al heeft men moeite met tegenwind
zuurstofrijk bloed stroomt door de aderen
Men zo daarmee kracht en energie
bij tegenslag vindt.
Stilte en rust zijn maar schijn
Mijn hart klopt waar eens mijn huis stond
Niets is meer zoals het zou moeten zijn
Wat rest is enkel barre grond
Maar ik ben opnieuw herrezen
Veel is nu weer gewoon
Kracht schijnt alles bij elkaar te klemmen
in het land, het land waarin ik nu woon
Geen opmerkingen:
Een reactie posten